Hallo allemaal,

 

Vandaag geen foto's, maar wel even   een verhaaltje. Tina was weer op bezoek. Eens in de zoveel tijd komt ze even om bij te praten, over moi en natuurlijk over haar eigen hondjes. Heel gezellig. Ik mag Tina ook erg graag en stond dus ook als eerste bij de deur toen de bel ging. Tja, en als ik dan zie dat het Tina is, ga ik helemaal uit mijn plaatje.

 

Maar goed, er kwam ook iets anders aan bod. Ik ben super lief, niemand hoeft bang voor me te zijn (hoewel sommigen dat wel zijn). Nu heb ik één onhebbelijkheid (vinden ze hier  dan). Ik ben bazig over andere honden. Bij onderdanige hondjes gaat het goed, maar bij honden die nieuwsgierig naar mij toe komen, kan ik gaan snauwen. Nou ja, ik bijt niet hoor, weer zo overdreven... Als ze maar weten dat ík de baas ben... Vervelend, maar ik kan er niks aan doen hoor. Ik ben nu eenmaal groter en stoerder dan al die andere honden.

Als ik eenmaal ga snuffen aan het achterwerk dan ben ik niet meer terug te halen, Ik luister over het algemeen erg  goed, maar dan zijn de baas en de vrouw lucht voor mij!

 

Vaak vinden mensen dat gegrauw en gesnauw vervelend, en zien ze mij als een dominante hond. Maar dat ben ik echt niet. Ik plas als een dame, zeggen ze altijd. Dus zo'n baasje ben ik niet. Nu heeft Tina een paar dingen laten zien, waardoor de baas en de vrouw mij meer onder controle kunnen krijgen, als ik lelijk wil gaan doen.

 

Ze gingen met mij wandelen en ik zag in de verte een hond. Maar hé, wat hoorde ik? De baas ging rammelen met een bakje en zei 'Viens' en als ik terugkwam mocht ik uit het bakje eten.  Zomaar uit het bakje. Dat mag normaal nooit... Dan moet ik eerst assis en attent                   Ik was dus helemaal blij... en was niet meer bij de brokken weg te slaan. Nu moeten ze oefenen. Maar de baas en de vrouw hebben er alle vertrouwen in, en Tina ook. Brokjes zijn veel interessanter dan honden, zeggen ze. Ik moet het eerst nog maar eens zien, maar toegegeven, lekker zijn die snoepjes wel!

 

Verder ben ik weer helemaal oké bevonden, Ik ben gewoon altijd mijn vrolijke zelf en we     houden contact met Tina over mijn (hopelijke) vorderingen.

 

Ze gaf ook nog ander huiswerk mee. Ik kan mijn tuig prima pakken, maar dan moeten ze hier wel eerst zeggen dat ik de deur moet opentrekken (ben een Vlaming, hé). Nu moet ik over drie maanden automatisch weten dat ik eerst de deur open moet trekken en dan mijn tuig moet pakken (ik kan of mag er niet doorheen lopen. Stom hè?).

 

Kortom, ik heb weer wat te doen, maar dat gaat echt wel lukken (ze moeten de snoepies gewoon in de aanslag houden).

 

Dis bonjour, Xsedo

 Hallo allemaal,

 

Spelen en apporteren vind ik erg leuk. In het begin van mijn carrière had ik er een beetje moeite mee. Ik was erg enthousiast en knauwde er lustig op los. Lekker joh! Bij Yvonne en Mariska ging het goed hoor, maar bij Johan en Annemieke moest ik gewoon weer even wennen. Maar eind goed al goed: nu doe ik dit prima. Ik trek de sokken uit van de baas zonder hem te bijten. Hij heeft me te kennen gegeven dat het niet zo’n strak plan is, dus ach… nu kijk ik wel uit. Ook de afstandbediening geef ik met de grootste voorzichtigheid aan.
Met mijn eigen speeltjes ben ik een stuk minder secuur. Ja hallo, het is om te spelen! Flostouwen en touwballen, ik vind ze allemaal geweldig en ze worden hier regelmatig verleid tot een potje touwtrekken. Maar als we naar bed gaan, lijkt het wel een slagveld (vinden zij dan, ik vind dat ze erg overdrijven. Een paar stukjes touw hier en daar…). Dus ze sfifferen hier de boel aardig schoon ’s avonds.
Nu moest ik toch nog nieuw voer en Annemieke is naar de winkel gegaan. Ze kocht een piepkip. Eerst even kijken hoor… ik kende dat chickie nog niet. Eerst nader kennismaken. Ze maakt wel een hoop herrie hoor, maar als je haar bij haar strot pakt is ze stil. Later begon ik te wennen aan haar gekrijs. Ik vind wel dat ze haar gemak moet houden en probeer haar nog steeds stil te krijgen. Hoewel dat nog niet helemaal volgens plan verloopt, ben ik al aardig op weg. Ze heeft al een gat in haar poot (of zou ze daarom zo krijsen?).
Nou ja, ik wacht geduldig af tot dat ze haar snavel houdt. Beetje schudden en bijten en dan zal dat toch wel lukken, lijkt me. Toch vind ik het wel gezellig. Ze klagen hier al steen en been dat ze snel zal doodgaan, maar dan is mijn opvolgster vast net zo lief als dit lekkere chickie…

Dis bonjour, Xsedo

Hallo mensen,

 

Vanochtend was het weer druk. Eerst met de baas naar de fysiotherapie en toen boodschappen doen. Oh ja, en natuurlijk moet ik ook even uit. Nee, niet zomaar even door de hurken en je boodschap doen... kom, daar doe ik het niet mee. Nee, eerst even een balletje gooien. Mijn stoelgang moet even op gang komen.

Dus ja, ik dacht rustig te gaan liggen op mijn mat. Hèhè! Maar niks hoor, we gingen weer weg Tjonge... In de voiture dit keer. Wat nu weer? We zaten even in de auto, hoe lang weet ik niet, maar ineens stonden we stil. Dan ga ik piepen, want ik vind wel dat ze me moeten horen. Stel je voor dat je toch niet mee mag! 'Pieeeeeeeeeep' zei ik ook dit keer (ben trots op mezelf dat ik steeds zo zielig klink en ik blijf er nog steeds aan werken),

 

Dus oké, die baas van mij (die slome) had zijn scootje eindelijk uit de auto en daar gingen we dan. Waar kwamen we terecht? Aah, oké, we waren bij Anny. Zij is een collega van de vrouw en zij doet af en toe de nagels van de baas en de vrouw. Gezellig! Ik werd verwelkomd en ik moest even 'down'.

 

 

 

 

 

 

Na het schaven en snoeien aan de voetjes komt het deel dat ik heel leuk vind. Noem me gek, maar het is zo! Nadat de nagels geknipt zijn komt... de zalf! Oeh, die is zo lekker! Ik ga helemaal uit mijn plaat en moet er altijd aan likken. Sorry Anny, daar gaat je zalf, maar van mijn ruwe tong krijg je ook zachte voetjes. En het zorgt ook nog voor de nodige lachbuien. Ik had gewoon pedicure moeten worden!

 

Dis bonjour, Xsedo

Hallo allemaal,

 

Ik heb weer wat beleefd hoor! Gisteren ging ik met het baasje mee naar de apotheek. We moesten ook nog even iets op de post doen. Leuk hoor, ik ben altijd wel in voor die uitjes. Maar goed, op een gegeven moment was het klaar, dus we gingen weer richting huis. De baas reed op de scooter, dus we gingen over de stoep. En toen ineens, toen we langs de ingang van de supermarkt liepen, kwam er een man naar buiten rennen.

Een beetje een onguur type liep bijna tegen ons aan. Rare snuiter hoor... Ik vertrouwde hem niet... Een beetje tegen de baas aanlopen. Dat liet ik niet gebeuren! Ik doe een stap naar voren en gromde mijn tanden bloot. Gewoon, om indruk te maken, Tja, die bazen moet je beschermen, weet je...

Ineens doet die vent zijn handen omhoog. Nog gekker. En dan komt er een man uit de winkel met een bouvier (die hond mocht ook zomaar in de winkel, maar hij had niet eens een dekje). De man klopte dat ongure type op de schouder: 'Zullen we nu dan even meelopen naar de auto?' Nah, vreemde vent. De man ging maar even in de auto zitten, naast mijn collega. 

Wat bleek: ik heb geholpen om een winkeldief te pakken. Hahahaha! De dief werd al achterna gezeten door een politieman en een politiehond. Hij schrok zo van mij dat hij pardoes stopte met rennen en zo kon hij gepakt worden. Stoer hè? 

 

De baas moest even wachten van de politieman. Toen de politieman terugkwam vroeg hij of de baas geschrokken was. Maar nee, het was zo snel gegaan, hij had niet eens tijd om te schrikken. Eerlijk gezegd, de baas stond er ook versteld van. Hij had me zo nog niet gezien! De politieman vroeg of ik ervoor was opgeleid. Nee joh, ik ben een hulphond! Maar euh... ik kom natuurlijk wel uit een stoere boevenfamilie. Dus misschien had ik toch pakwerk kunnen doen! Maar goed, ik kreeg een kroel van de politieman die mij wel leuk vond. Want, zo ben ik ook wel weer: als ik mijn bazen moet beschermen, sta ik er, maar als alles goed is, ben ik weer die knuffelhond. Voor een aai van een aardig iemand doe ik alles.

 

Ik kwam thuis en kreeg meteen een oor van het vrouwtje. Ach, je doet gewoon je plicht. Mensen hebben het altijd over de 'vrouwelijke intuïtie', ik heb een boevenintuïtie, en daar mag ik trots op zijn!

 

Dis bonjour, Xsedo
 

 

 

 

Hallo mensen,

 

Hier was ik weer eens... Kijken ze bij jullie thuis ook van die metarmorfoseprogramma's? Nou, hier kennelijk wel. Hoor wel veel 'Goede tijden, slechte tijden' muziekjes en 'Wie is de Mol' maar ze kijken hier dus ook wel eens wat anders. Hmm, ik mag niet zeggen dat vrouwtje wel eens een ander kapsel kan nemen, of dat de baas eens een nieuwe broek moet kopen... Nee hoor, in plaats daarvan moet ik zelf in de auto en naar de kapper. Snuif, zucht. Ze was wel aardig hoor, die kapster... Ik zei nog: 'Punt maar ff bij...' Ze heeft me vast niet goed begrepen, want ze is lang bezig geweest. Kammen (ik had klitjes, ook omdat ik graag door de sneeuw schuif. Dat schijnt niet goed te zijn voor je haar.... pfff, je moet het maar weten). Ik ben gewassen, nu ruik ik naar bloemetjes (yuk!) en daarna ging ze scheren. Koud dat ik het had... Ik zei: 'niet te kort, ' maar ze bleef bezig. Ik keek heel zielig en probeerde echt indruk te maken, maar helaas, ze bleef maar doorgaan.

 

Ook werden mijn oogharen weer bijgeknipt. Eerlijk is eerlijk... ik kreeg regelmatig de vraag of ik nog wel kon kijken. Mijn haar was zo lang. Ik zag mensen wel kijken. En ja, dan kwispelde ik maar weer vrolijk. Ik heb er geen last van hoor! Integendeel! Mensen vinden mij er altijd gevaarlijker uitzien met een bos haar. Dus ik zou zeggen, laat het vooral zo zitten. 

Kijk, ik kan wel heel fel gaan lijken en blaffen,(doe ik ook niet zomaar, ben nu eenmaal lief, kan het niet helpen) maar dan zien ze toch dat het niet zoveel voorstelt... eigenlijk ben ik gewoon een lieve, kleine kale knikker...  Ja, dan schelden ze me ook nog uit voor 'Kale'of 'Scharminkel' Zucht, daar gaat mijn stoere imago! Ik protesteer!

 

Eén ding wil ik nog rechtzetten: mensen als jullie me tegenkomen: ik ben geen Schnautzer, maar een stoere bouvier... al zou je dat niet zeggen als je me nu ziet, mopper, mopper, mopper...

 

Dis bonjour van de kale knikker... euh.... Xsedo

 

 

 

Hoi Luitjes,

 

Er is al een tijdje niet meer geschreven. Geheel onterecht, want ik heb wel weer wat te melden. Op dit moment lig ik zielig te wezen: ik heb zo lekker gewandeld vanmiddag... Lekker met stokken gesleept, gerend, en door het water gepoedeld. Het was wel koud hoor, maar ja... ik zag eendjes! En dan moet ik ze toch even opjagen. Mag ik ook hoor, als de baasjes het te erg vinden worden, roepen ze me wel terug. Maar goed, ik heb dus door een plant heen gerend en nu zitten de resten in mijn vacht gewikkeld. De vrouw is al de hele avond aan het plukken, en de baas kamt zich gek. Ik blijf maar lekker liggen en af en toe geef ik eens een pootje, want ondanks alles zijn ze wel lief hoor!

 

De baas heeft van de week een targetstick uitgeprobeerd. Dat werkt super. Zo weet ik elk voorwerp op te rapen. Ik weet al prima hoe het werkt. Van de week wilde de vrouw eens uitproberen hoe het werkt. Dus, zij wijst de afstandsbediening aan... Oké, als jij dat wil hebben, dan geef ik dat. Dus zij zegt 'donne'en wil het aanpakken. Auw, piep! Heeft dat mens met haar spastische handjes mijn baard te pakken, joh! Ik heb overwogen om Markus te bellen... maar ja... dan moet ik weer terug, da's  zo'n gedoe... Ze kunnen niet zonder me. Ik heb me in een klein jaar best onmisbaar gemaakt! 

 

Ook moet ik sinds een tijd de buitendeur op de baas zijn werk dichttrekken. De baas heeft een touw gekocht en aan de deur gemaakt. Als de baas dan met de scooter de deur uitgaat, trek ik de deur achter hem dicht! Baas is supertrots op mij, want het gaat erg goed!

 

Verder ben ik laatst met de bazen naar de schouwburg geweest, naar Hairspray. Ik bleef maar lekker liggen. Ik hoorde het allemaal wel, maar het kon me niet boeien. Ach ja, zo lang ik af en toe een aai over de bol krijg, ga ik wel met ze mee.

 

Ik krijg ook een nieuwe vriend, binnenkort... Nee, niet thuis... één boefke is wel genoeg, vinden ze. Maar een vriendin van de bazen heeft sinds kort ook een hulphond. Hij helpt zijn vrouwtje waar hij kan. Hij heet Di Luca en is een golden doodle. Hij heeft wel wat bouvier-achtigs hoor. Ook lekker harig... We gaan binnenkort samen uit en lekker samen ballen. Ik wel hem wel graag leren kennen hoor!

Wil je zijn avonturen lezen? Di Luca heeft een eigen website: www.diluca.webklik.nl.

 

Tot slot: een foto speciaal voor Saskia en Yunah. Lang verhaal, maar Saskia vroeg zich af of een blik tomatenpuree wel te zien was, door mijn haardos. Jawel hoor.... kijk maar! Alleen, als mijn haar wat langer is, moet het vrouwtje natuurlijk niet aan mijn baard gaan trekken! En zo word ik (naast Stekkerdoos, Grobbebol, Boefke, Chien) nu ook Xseetje-tomatenpureetje genoemd. Tja, die bijnamen van mij... vraag het me niet hoor!

 

Dis Bonjour, Xsedo

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo allemaal,

 

Vinden jullie het weer ook zo leuk? Mijn baasjes klagen steen en been, want: te koud, te nat, te glibberig... Pfff, ik laat ze maar klagen hoor! Ik ga graag uit mijn bol buiten en met mijn dikke berenvacht heb ik toch nergens last van. Sterker nog: ik rol er graag in... heerlijk!

Vaak moet ik lang wachten voor we kunnen gaan. De baas moet eerst zijn jas aan, zijn das, zijn handschoenen en zijn muts. Als ik al niet knap omdat ik nodig moet, knap ik wel van enthousiasme! Want daar buiten ligt iets wits... Ik kan er niks aan doen, maar als ik dan (letterlijk) los mag, ben ik niet meer te houden. Ik stuif op de sneeuw af en als er dan vlokken uit de lucht vallen hap ik naar ze en blaf ik. Tja... ik vind het ook zó leuk! En nog leuker vind ik het als de baas een sneeuwbal naar me gooit. Maar heel gek, als ik 'm wil pakken is ie weg? Huh? Dat snap ik niet!

Dus ik zeg: let it snow, let it snow, let it snow... (al denken mijn baasjes er anders over. Hebben zij even pech, morgen wordt het weer wit).

Hieronder een paar foto's van mijn uitlaatronde van vanochtend, in het Goffertpark!

 

Dis bonjour, veel sneeuwgroetjes van Xsedo (vrouwtje vindt dat ik prachtig afsteek bij die witte sneeuw. Ach, 't is een gave!).

 

 

 

 

 

Hallo,

 

Ik heb weer eens wat te melden hoor. Wat mij nu is overkomen.

Maandag was mijn baasje jarig, heel erg leuk. Daarom kwamen het weekend daarvoor opa en oma (de ouders van baasje) logeren. Dat was erg gezellig. Vooral opa is helemaal gek met mij. Maar wat er ten 's avonds gebeurde.....

Baasje zei tegen opa dat mijn haren onder mijn poten te lang waren. Hij was bang dat met eventuele sneeuw mijn poten zouden bevriezen en toen.. baasje zei roule. Nu begin ik dan een beetje te begrijpen dat ik dan op mijn rug moet gaan liggen. Opeens kwam opa met een schaar en ging hij de haren tussen mijn teenkussens wegknipppen, dat was raar. Maar goed, de oplettende vaste lezer van mijn weblog kennen mij zolangzamerhand een beetje, dus je raad het al: Ik onderging het maar, heel cool en stoer als een echte boef.

 

Verder was het weekend heel gezellig hoor.

Hier volgen twee foto's van het gebeuren.

Dis bonjour maar weer.

 

Eindelijk was het dan zover. Gisteren was de grote dag. De officiële overdracht!

We gingen met de auto weg en de scooters van zowel baasje als vrouwtje werden ingeladen. Zucht, dat is altijd iets minder want dan moet ik ook in de bak van de auto en dat vind ik iets minder. Maar het was het ongemak meer dan waard.

Na 2 uur rijden en eerst een kort bezoek aan Opa en oma (vader en  moeder van  baasje) kwamen we aan bij Tineke en Markus. En wat was dat? Iedereen was er voor mij, Jippie. Ik stoof naar Yvonne n Mariska, Knuffelen!!!!! En toen naar Laura, weer knuffelen!

Het was een  heerlijke middag, ik liep dan weer naar die en dan weer naar die. Na een tijd gezellig praten werd het nog officieel ook. Yvonne en Mariska namen me mee en toen kwamen we terug en mocht ik bij  baasje op schoot Genoux!

Vanaf nu ben ik echt de personal servicedog van baasje en vrouwtje.  Nou ik zal ze flink gaan helpen want ze zijn heel erg leuk. Gelukkig heeft baasje beloofd aan Yvonne en Mariska om wel af en toe op  bezoek te komen bij ze, daar zijn zij en ik heel erg blij om. Daarna werd iedereen  door Tineke gefeliciteerd. Het was een mooie middag en nu ik dit vandaag schrijf ben ik helemaal kapot.

Dis bonjour Xsedo

 

 

 

 

 

 

 

Hallo daar,

 

Ik laat weer even wat van me horen hoor! Dat was weer een druk weekend... Vrijdag was ik mee naar vrienden van de baasjes. Dat was een beetje spannend, want ze hebben daar een kat. Niet datik dat erg vind, maar het was niet helemaal duidelijk hoe de kat zou reageren. Hij zag me en peerde gelijk de woonkamer uit. Af en toe kwam hij eens kijken en zag dan dat ik er nog was. En dan nam hij weer de 'poten.' Tsja, ik vond dat niet erg hoor, want zo had ik de onverdeelde aandacht van de heer des huizes. En ik zou Xsedo niet zijn als ik mij dit niet ongegeneerd liet welgevallen. Héérlijk!

 

 

Zaterdag was er een verjaardag met allemaal neefjes en nichtjes van het vrouwtje. Altijd leuk, maar ik moest me vooral rustig houden binnen en dat lukte me weer goed. Ze waren wel trots op mij, geloof ik.

 

En vandaag was Tina op bezoek. We gingen naar de winkel. Hoewel ik al vaker meega en dit ook goed gaat, wilde de baas nog oefenen met het aangeven van de portemonnee aan de caissière. Eerst even apporteren om te wennen aan de portemonnee. Cherchez-apport en Donne...

 

Nou, dat ging prima. Maar stiekem wisten mijn baasjes dat ook wel...

Dan: op naar de kassa! (na een kuipje  boter te hebben gekocht, anders hoef ik de portemonnee ook niet aan te geven!).

 

 

Nu komt het spannende moment. Johan geeft de portemonnee en zegt: Up! En dat doe ik dan ook!

 

.  

 

Zie je nou wel dat ik het kan? Zo worden mijn taken steeds meer uitgebreid. Tina is zelfs bang dat mijn baasjes niets meer hoeven te doen en lui worden. Nou, dat zal wel meevallen, toch? Ik kan nog steeds niet koken hoor! Ik houd het gewoon maar bij de brokken, dat zouden de baasjes ook moeten doen! Die kan ik dan ook nog wel voor ze pakken!

 

Eén ding is zeker: zowel de baasjes als Tina zijn weer trots op me En daar hebben ze ook alle recht toe... Zeg nou zelf!

 

Dis bonjour, Xsedo